72 яшьлек Әгерҗедә яшәүче хатын-кыз телевизор отты.
Әлфия Дәүләтшина гомер буе авыр хезмәт башкарды
Мин һәрвакыт район газетасы редакциясеннән бүләкләр уйнатуда катнашырга тырышам. Кайчакта: «Эх, миңа да бу әйбер кирәк булыр иде», - дип уйлап куям. Бу юлы да телевизор отасы килде. Һәм бу теләк тормышка ашты. Җиденче күктә шатлык!» - диде Әгерҗедә яшәүче Әлфия апа Әгерҗегә бүләк тапшырырга килгәч.
Июньдә газета язылучылары арасында телевизор уйнату турында игълан ителгәч, без көн саен дистәгә якын квитанция алдык. Нәтиҗәдә аларның саны 263 кә җиткән. Рәхмәт сезгә, хөрмәтле укучыларым!
Әмма бүләк бер генә. Димәк, аны бер генә кеше ота. Бу юлы Әгерҗедә яшәүче Әлфия Дәүләтшинага уңыш елмайды.
Туган Әлфия апа тимер юлчылар шәһәрендә гомер кичерә, район газетасыннан аерылмый.
- Минем әти-әнием дә “районканы” түземсезлек белән көттеләр һәм рәхәтләнеп укыдылар. Ул вакытта ул әле "Ленин юлы" дип аталган иде, аннары "Җиңү юлы" дип атала иде, - ди ул.
Хәзер инде ул үзе күп еллар район газетасын татар телендә язып чыга. Шәһәрдә яшәсә дә, татарча аралашып, башка татар басмаларын да кызыксынып укый, татарча тапшырулар карый.
Әлфия ханым гомер буе авыр хезмәт башкарды.
- Мәктәпне тәмамлагач, укытучылар безнең кая укырга баруыбыз, нинди һөнәр теләвебез белән кызыксындылар. «Укырга бармыйм, эшкә барам», - дип җавап бирдем. Шулай килеп чыкты да. Күп еллар вагон депосында эшләдем.
Җитмәсә тагын нинди вазифада - чиста ирләрчә! Ирләр белән бер рәттә слесарь булып эшләде. Бер кулында чүкеч, икенчесендә ачкыч. Йөк поездлары вагоннарын ремонтлауга зур өлеш кертте. Эш барышында күп кенә мактау грамоталары, рәхмәт хатлары белән бүләкләнде, «Хезмәт ветераны» исеменә лаек булды.
Бу көчле рухлы хатын-кызга тормыш йөген ялгызы гына сузарга туры килгән. Ире белән аерылышканда, кызы Лилия әле бөтенләй кечкенә иде. Әлфия апа кызын аякка бастыра, үз хуҗалыгын саклый. Ул үзенең 72 яшендә дә энергиясе белән тулы, бакчачылык белән шөгыльләнә, йорт кошларын тота.
Кыш көне, эш булмаганда гына, бераз ямансулап утырам. Шуннан соң шырпыны кулыма алам да оекбашлар, чүәкләр бәйли башлыйм. Телевизорны карарга яратам. Хәзер, редакциядән бүләгемне кабызган саен, сезгә чын күңелдән рәхмәт белдерәм. Рәхмәт, бик сөендердек! - ди ул.
Ә без, үз чиратыбызда, Әлфия Дәүләтшинага да, шулай ук ел саен тугрылыклы булып калган күп кенә башка укучыларыбызга да район газетасына кул куйдык. Киләчәктә дә бергә булырбыз, дуслар!