«Гаилә - иң мөһиме!»: Әгерҗедә СВО катнашучысы фронт сызыгыннан кызының туена кайтты.

2023 елның 12 июле, чәршәмбе

Туй тантанасы бик киң һәм матур узды

Гаилә, мәхәббәт һәм тугрылык көне тагын бер гүзәл сәбәп булды. Мәхәббәтне тану, йөрәкләргә якын булган кешеләргә бүләкләр бирү өчен. Махсус операциягә киткән мобилизованныйлар, контрактчылар һәм иреклеләр хатыннары әлегә мәхәббәтнең икенче яртысын шәхсән әйтә алмыйлар. Шулай булгач, бу гаҗәеп тарих - бер гаилә, мәхәббәт һәм тугрылык тарихы - сугышчыларга иң ихлас һәм яхшы хисләр юлламасы булачак.

"Без РУС ТОРМЫНың ДОРОГЫН БЕР БУЛЫБЫЗ"

Мәхәббәт тарихы Н. И. (Аңлаешлы сәбәпләр буенча, исемнәрне күрсәтә алмыйбыз) типик түгел. Ул ерак 1996 елда Үзбәкстанда башланды. Шулай килеп чыкты инде, 26 яшьлек Н. 6 яшьлек кызы белән беренче ире белән аерылышкан. С. И. алар очраклы рәвештә генә танышканнар. Ул аны 7 яшькә яшьрәк иде, ләкин шул вакытта ук үзенең фикер йөртүчәнлеге, зирәклеге һәм ышаныч көче белән таң калдырды. Өч көн. Нәкъ шулкадәр танышлар иде ки, И. үзенең сөйгәненә тәкъдим ясады. Яшь ир аңа, алар бергә кулга-кул тотышып юл узачаклар, дип вәгъдә итте. Н. бер секунд та уйлап тормады. Булачак ире күз алдында ул ышанычлы һәм тугрылыклы икәнен күрде. Яшь хатынның йөрәге алданмады. Менә инде 28 ел бергә атлап баралар, бәхетне дә, кайгыны да урталай бүләләр. Шунысы игътибарга лаек, яшьләр бер-берсенә тугрылык сакларга вәгъдә итеп кенә язылып, үзләренең мөнәсәбәтләрен законлаштырып кына калмадылар, Аллаһы каршында никахлаштылар.

"Дүртенче бүлек һәм ике юллык"

Шул ук 1996 елда Үзбәкстаннан Удмуртиягә күченеп китәләр. Исертми торган, эшчән гаилә парын Әгерҗе районының Касаево авылына фермага эшкә чакыралар. Ике чемодан әйбер белән, әмма гаилә бик зур өмет һәм оптимизм белән Татарстанга күченә һәм бу якларга гашыйк була. Яшьләр барысы да нульдән башлыйлар. Йортны ваклап, терлек, кош-корт үрчетәләр, фермада эшлиләр. Коллегалары аларны хөрмәт итә, бәяли. Хәтта беренче класслы сыер савучы дигән мактаулы исемгә дә лаек. Әгерҗе шәһәрендә сыер савучылар конкурсында абсолют лидер булып, аны республика этабына Казанга җибәрәләр, аннан ул кырык биш районнан җиденче урынга кайта. Бу елларда өлкән баладан соң тагын биш бала туа: кызлары һәм дүрт улы. Бу байлык түгелмени: эш, үз йортың булу һәм анда балалар көлкесе ишетү?

Ләкин һәрвакыт барысы да баллы һәм шома бара торган булырга тиеш түгел. Аяз күктә күкрәү кебек: 20 яшьлек улына Д. коточкыч диагноз куялар - онкология. Химия терапиясе дәвалау һәм курслары айлары. Гаилә, улын коткарыр өчен, бөтен терлек-туарны сата. Ата-ана мәхәббәтенең бөек көче җиңә: хәзер улы һөнәрчелек стадиясендә һәм тулы кыйммәтле тормыш белән яшәргә тырыша.

"ВЕРНОСТЬЬЕ - РОДИНЫҢ ВЕРНОСТЬЬЛЕГЕ"

Сынаулар кешегә аларны җиңеп чыгу һәм бөтен кыенлыкларга карамастан, нәрсә дә булса эшли алуыңны аңлау өчен бирелә.

"Только пройдя через испытания, мы можем понять, способны ли выдержать другие испытания, которые предначертаны в судьбе", - так говорит Н., вспоминая тот день, когда семья получила повестку с военкомата. 

"Я еду на Донбасс! Эта чума и нацизм не должны пройти сюда! Чужих детей не бывает. Нужно помогать Родине!" - твердое решение И. оспаривать никто не осмелился. Уговаривать, переубеждать главу семейства было бы бесполезно, зная его твердый, честный и справедливый характер. 

Слезы боли, но в то же время огромной гордости за близкого и любимого человека переполняли Н. и детей в тот день, когда И. и еще десятки мобилизованных отправились на фронт.

"РОДНАЯ, Мин исән!"