Рафилә Алиева: «Легендар шагыйрьнең зирәк юллары миңа тормыш көчен бирде»
Без укучыларыбызга сорау белән мөрәҗәгать иттек, ә аларда кумирлар бар
Безнең мәктәп елларында фоторәсемнәрне, газеталарда һәм журналларда алар турында язмаларны аерым дәфтәргә җыю модасы бар иде. Хәзер мондый күренеш, мөгаен, җәйгә үк кандыр. Әмма сокланган кешеләр, ягъни кумирлар, һәрвакыт кала бирә. Без укучыларыбызга сорау белән мөрәҗәгать иттек, ә аларда кумирлар бар.
Рафилә АЛИЕВА, Кырынды:
- Алабугада укыган вакытта мин авариягә эләктем. Хастаханәдә ятканда, Крындка мәктәбенең татар теле укытучысы Илсөяр апа Зарипова миңа әнисе аркылы дәфтәр бите тапшырды. Анда Фәнис Яруллинның «Егетләрнең кирелеге» дигән китабыннан өзек язылган иде: «Әгәр язмыш сине тез астына куйса, егылып китмәс өчен, якаңың якасыннан ал. Утка ыргыта - аннан көчлерәк яна, ул чагында аның эсселеген сизмисең. Суга ыргыта - өскә күбек булып күтәрелми, ә кыйммәтле таш булып төпкә ята: синең ялтыравыңны күрерләр дә куып чыгарырлар. Тузан кебек күккә күтәрелсә, яңгыр тамчыларына кушылып, җиргә төшә.
Караңгы урманнарга чумсаң, кояш уңаена юлны сайла. Ташлар җибәрер, иреккә чыккан чишмәгә әйлән. Җиргә күмеп куйса, орлык кебек чык. Егетең җилне өзсә, җилкән урынына йөрәгеңне күтәр. Теләсә нинди ситуацияләрдә җиңәргә өйрән. Бары тик көчле рухлылар гына үз максатларына ирешә, тик сабыр күңеллеләр генә бәхеткә лаек".
Легендар шагыйрьнең тормыш девизына әверелгән бу акыллы юллары миңа тормыш көчен бирде һәм мине бүгенге көнгә кадәр озата баруларын дәвам итә. Хәтерлим, мин больницадан кайткач, бу повестьны залп укып чыктым.
Кумирым исән чакта, мин Фәнис абыйга китәргә хыялланган идем. Ләкин, кызганычка каршы, бу хыялны чынбарлыкка ашырып булмады...