Иделия Ибраһимова: Мин әтием белән бик горурланам!
"Ул һәрвакыт минем өчен булды һәм иң яхшы ир-атлар сыйфаты үрнәге булып кала бирә. Бик ышанычлы, акыллы, кайгыртучан, игелекле, нык кеше.»
Бу вакыйга мобилизациянең беренче көннәреннән башланды. Күп кенә гаиләләргә көн тәртибе килә башлады... Барысы да берләштеләр, әтиләре, уллары өчен яхшы тыл булдылар.
Элемтәгә чыгуны көтү сәгатьләре башланды... Ике минут бәхет (әни шулай дип йөртә иде): «Барыгыз да исән, сәламәт, бик яратам сезне, сагынам, группага яз...» Тагын: «Кызлар, туганнар, багланышка чыктым, барысы да исән, сау-сәламәт. Тиз генә маскировка челтәрләре, «буржуйка», машина запчастьлары, перчаткалар, дымлы салфеткалар, су өчен баклар, насослар, генераторлар һәм тагын зур исемлек табарга кирәк. Хәзер озатырмын...» Якыннарына иң авыр минутларда ярдәм итү өчен, барысы да гуманитар ярдәм җыя башладылар. Оешмаларга шалтыратулар китте. Күпләр үтенечкә җавап бирде. Айлар буе шулай дәвам итте... Ниһаять, отпуск вакыты да килеп җитте.
Звонок. "Өйгә кайтам". Озак туган кочаклашу, вакыт туктап, җир аяк астыннан чыгып китү тойгысы... Әти, әткәй! Минем яраткан әтием!» Мондый хәлләр беркайчан да онытылмаячак. Һәм менә, өйдә кебек, ләкин барлык уйлар да, алар кебек, үз сугышчылары белән янәшә... Өйдә туганнар һәм хезмәттәшләр белән шатлыклы очрашулар. Нык кочаклашу һәм рәхмәт сүзләре. Гаилә бергә булганда, күңел тыныч һәм шат...
Унике көн. Тагын кайтыр юл. Йокысыз төннәр, элемтәгә чыгуны көтү сәгатьләре. Һәм шулай барысының да тормышы ахырына һәм аннан соң аерылды.
Әткәй, ничек яшисез? Сез ничек анда?
Иншаллах, аллага шөкер, барысы да яхшы.
«Яңа һава, диңгез климаты сәламәтлек өчен бик файдалы. Яхшы укыгыз. Тыңлагыз, әнигә ярдәм итегез. Мин сезне бик яратам, барысы да яхшы булачак!"
Мин әтием белән бик горурланам! Ул һәрвакыт минем өчен булды һәм иң яхшы ирләр сыйфаты үрнәге булып кала бирә. Бик ышанычлы, акыллы, кайгыртучан, игелекле, нык кеше.
Яратам сине, әтием... Бик яратабыз һәм көтәбез. Үзеңне сакла. Тизрәк кайт...
1 нче гимназия укучысы ИБРАГИМОВА Иделиясе