Күп балалы ана Альбина Ишпаева 17 пычак җәрәхәтләреннән соң исән калган һәм үзен кешеләргә ярдәм итүгә багышлаган
Авылда социаль хезмәткәр язмышының күңелле видео-тарихы.
Бу көнне без социаль хезмәткәр язмышының узган елның көзендә язган авыл язмышының гаҗәеп һәм дулкынландыргыч тарихын искә төшерә алмадык.
Безнең хикәянең герое 11 ел элек 17 пычак җәрәхәтләреннән соң исән калган. Аны бер ай буе хастаханәдә тәрбияләгән табиблар һәм шәфкать туташы ярдәмендә исән калган. Бу вакыйга аның тормышын тулысынча үзгәртте.
Бүген ул көн саен 10 км җәяү яки бөтенләй чит кешеләргә ярдәм итү өчен самокатта уза.
Ләкин, әйдәгез, барысы турында да тәртип белән...
Әгерҗе районында “Өмет” социаль хезмәт күрсәтү комплекслы үзәге хезмәткәре, 43 яшьлек Альбина Ишпаева махсус белеме булмаса да, үзенең тугыз тәрбияләнүчесенең ышанычлы ярдәмчесе булды. Социаль өлкәгә бер ел элек, бала белән декретта утырганда килде. Ә балалары җиде. Иң өлкән улыма 26 яшь, кече кызына 3 яшь. Сүз уңаеннан, Альбина инде яшь әби, үзенең ике оныгына сөенми.
Аның өлкән яшьтәге укучылары яшәгән дүрт авыл арасындагы ераклык якынча бер ярым-ике километр. Бу Күләгәш, Кам. Ключ, Байтуганово һәм Ожбуй. Анда һәм кирегә - көн саен 10 км дан артык.
Без аның белән бу юлның кечкенә өлешен генә булса да йөреп карарга булдык һәм иртә белән Күләгәшкә киттек, анда Альбина Ишпаева яши дә. Ләкин аны өйдә очратырга өлгермәделәр. Иртәнге алтыдан соң юлга чыгып, ун минутлап сигез минут чамасы баргач, без аның беренче авылда - Байтугановта эшкә керешүен белдек. Без килгән вакытта ул 82 яшьлек Александр Аймурзина йортындагы тәрәзәләргә тузган пәрдәләр элеп тора иде. Вакыт сизелми үтеп китте. Без әбинең редакция тормышы турындагы әңгәмәләре белән "күңел ачкан" арада, Альбина җыештырырга, тәрәзәләрне сөртергә һәм хуҗалык буенча тагын кайбер эшләр башкарырга өлгерде.
Аннары без икенче Ожбуй авылына киттек. Җәяү. Җәяү булсынмы? Ул самокатта, ә без аның артыннан. Үз әбиләренең тизрәк янына бару өчен, безнең героиня үз акчасына 44 мең сумлык электросамокат сатып алган.
"Җәяү барып җитүе авыр. Берничә ай йөкли идем, аннары премия бирделәр, өстәдем һәм сатып алдым, - ди ул тыйнак кына. Кыш борын төбендә һәм чаңгы сатып алырга кирәк булачак, дип өсти. “Балалар, әйдә, кар суын яхшырак алырбыз, диләр, ләкин ул бик кыйммәткә тора!” - дип көлә ул. Без аның артыннан бик озак бардык. Кайдадыр йөгерүләр, кайдадыр җәяү. Бу грунт юлы беркайчан да тәмамланмаячак кебек тоелды. Кызның Адександра әбисендә үз телефонын онытуы бәхеткә юлыкты. Кыр уртасында бераз ял итеп алдык, ул аның артыннан кире барып җиткәнче. Көзге яңгыр ява иде. Җил өргән. Ә тирә-якта урман да, җан да юк. Шулай да куркыныч. Кире килгән Альбина: «Бу бит шундый матурлык! Тормыш! Табигать!”
Альбинаның икенче тәрбияләнүчесе - 72 яшьлек Лидия Ильина. Бу көнне ул үзен начар хис итте. Тиз генә әбисенә басым ясап, Альбина аңа өй эшләрендә булыша башлады. Көймә коедан су алып чыга, дөге боткасы пешерергә куя. Мобиль элемтә юк иде, интернет тотмады, Лидия апа, бер сүз дә дәшмичә, караватында мәчеләрне ябык кулы белән сыйпап утыра иде. Баш очында карават - таяк һәм дару белән урындык. Күңелсез атмосфера. Альбинаны күзәтеп: “Ни өчен кирәк бу аңа?” - дигән фикерне калдырмады.
Бу сорауны турыдан-туры бирделәр. Ә аның күл кебек зәңгәр күзләре яшь белән тулды.
Алга таба безне чын шок көтә иде.
Мәктәптән соң, беренче иренә кияүгә чыккач, ул колхозда бозау караучы булып эшли башлады. Тик менә семья тормышы барып чыкмады. Өч баласын алып, ул туган йортына кайтты. Икенче кияүгә чыгу тагын да күңелсезрәк тәмамланды. Исерек ир дүртенче бала күз алдында пычак белән ташлана һәм аңа 17 тапкыр суга. "Табиблар әгәр ашыгыч ярдәм биш минутка гына соңга калса, мине инде коткарып калмаслар иде, диделәр. Больницада мине шәфкать туташы карый иде. Хәтерем ялгышмаса, аның исеме Зоя Бочкарева иде. Мин исән калдым... Һәм карар кылдым: кешеләргә ярдәм итәрмен... - диде Альбина һәм тынып калды...
Тирә-якта коточкыч тынлык. Ниндидер чебен, мөгаен, 11 ел элек, ире кулыннан котылырга омтылып, Альбина кыйнаган кебек, пыялага бик каты бәргәләнә иде. Сорауга җавап ачык иде. 11 ел дәвамында ул, алга таба тулысынча яшәү өчен, авыртуны һәм куркуны җиңде. Һәм бүген дә ул үз укучыларының авыртуына һәм куркуларына каршы көрәшү, аларга кайгырту һәм мәхәббәт бүләк итү өчен үз-үзен көненә 10 чакрым ара да уза.
Без сүз тапмадык. Күңел сызлауларга, авырлыкларга карамастан, ышанычны, өметне, кешеләргә һәм тормышка мәхәббәтне саклап кала алган бу зәгыйфь хатынны без ничек тә булса тынычландыра алганбызмы? Аны - алга таба барырга көч тапкан, өченче тапкыр кияүгә чыгарга, тагын өч бала табарга, табибларның фаразларына карамастан, аңа бөтенләй чит кешеләргә ярдәм итү мәгънәсен табарга мөмкин идеме? Бу сүзләр кирәкме? Без еладык...
Шәһәргә кире кайту бик озакка сузылган кебек тоелды. Юл буе сөйләшмәдек. Яңгыр ява, аннары болытлар җилферди, кояш чыга. Табигатьтә тыныч, зирәк көз хөкем сөрә, ә күз алдында һаман картина югалмый: капка төбендә басып торган кечкенә һәм көчле авыл хатыны, җиде бала анасы һәм үз карамагындагы әбиләренең ышанычлы иптәше Альбина Ишпаева...