Александр Лапшин: Тормышта иң мөһиме - остазлар, укытучылар.
“Әгерҗе хәбәрләре” укучылары истәлекләр белән уртаклашалар
Мәктәп еллары - шәхес барлыкка килү, олыгаю буенча иң якты чорларның берсе, ул гомер буена эз калдыра. 1 сентябрьдә мәктәп елларын сагыну кискенләшә. Бүген без мөхтәрәм җитәкчеләребезнең истәлекләре белән уртаклашуын сорадык.
Александр ЛАПШИН, районның Иҗтимагый советы рәисе:
- Мин 74 нче мәктәптә укыдым. Минем өчен бу бик бәхетле чор иде, ваемсыз һәм акылсыз. Инде мәктәп елларында мин соңрак хәтта иң зур профессиональ йөкләнешләр вакытында да стресс бирмәгән тормыш ритмын формалаштырдым. Мин ул чагында ук шулай яшәдем. Спорт белән шөгыльләндем: баскетбол, җиңел атлетика белән шөгыльләндем, чаңгыда күп йөрдем. Мәктәпнең алыштыргысыз Кыш Бабае булды. Минем бер секунд та буш вакытым юк иде. Мәктәп мине тулы тормыш белән яшәргә өйрәтте! аралашырга, дус булырга, нәрсәгә генә кагылмасын, барысын да рәхмәт белән бирергә һәм алырга.
Шул вакыттан алып аңладым, тормышта иң мөһиме - остазлар, укытучылар. Бездә укыттылар, миңа калса, бөек укытучылар: Исхаков Мәсгут Нурович, Трейдина Рамзия Шаеховна, Чутаева Татьяна Константиновна, Киселев Геннадий Федорович, Земскова Валентина Васильевна. Алар мине шәхес буларак формалаштырдылар, үз-үземә ышаныч һәм эшләргә теләк тәрбияләделәр, көч һәм вакытны кызганмыйча, югары нәтиҗәгә ирешү теләге белән.