"Бары тик балалар гына әтисенең хаталарын кабатламасын"
Йөрәк тагын да катырак кысылды.
"Син кайда, улым?" Мин бала табу йорты янында, әни. Бала тапканда Гөлназ янында була алмыйм, ләкин шулай да аңа ярдәм итәрмен"...
Улының сүзләре Зөһрәне 20 ел элек, кызын үзе тапкач, кире кайтара. Ул көнне иртән корсагым авырта. Барысы да кичкә хәтле түзәрдәй булды. Югыйсә, бала тудыру йортына иреннән башка гына барырга туры киләчәк. Ә Илдар белән тынычрак булыр иде. Әйтерсең, әнисе борчыла башлаган, бала аны беркадәр вакыт борчымый. Әйтерсең лә, аның да бала тудыру йортына нәкъ менә папино машинасында барасы килә иде. Кичкә таба авыртулар яңадан башланды.
Бу беренче бала табу түгел иде, шуңа күрә Зөһрә тиздән көчле көрәш башланачагын аңлый иде. Ул вакытта кәрәзле телефоннар юк иде әле, ире белән элемтәгә кереп, ниһаять, кайчан кайтачагын белү мөмкин түгел иде. Шуңа күрә түзәсе һәм көтәсе калды. Ярый, вакытында кайтып керсә. Эштән соң тиз генә кайтмаган чаклар да булды.
"Бала табуның якынлашуы турында белә бит, мондый вакытта кайдадыр йөрмәячәк", - дип тынычландырды хатын үзен. Шулай булды да. Илдар вакытында өенә кайтып керде. Бергә тыныч кына кичке ашны ашадылар. Аннары Зөһрә бала табу йортына китәр өчен кирәкле әйберләрне җыя башлады. Тугыз сәгатькә авырту көчәйде - озакка сузарга ярамый иде. Бала тудыру йортына барырга булдылар.
Документлар рәсмиләштерелгәннән соң, Зөһрәне шәфкать туташлары алып китә, ә Илдар өенә кайтып китә. Төн буе газапланып, иртәнгә таба ул тапты. Беренче малай иде, хәзер менә - кыз. Ул Аллаһы Тәгаләгә бик рәхмәтле.
Төшке ашка Зөһрә палатада иде инде. Бары тик шуннан соң гына ул көчле ачлык тойды. «Зарар юк, тиздән төшке аш була», - дип уйлады ул. Ләкин шунда ук үзе белән бер кашык та, тәлинкә дә алмавын исенә төшерде (ул елларда хастаханәгә үз савыт-сабаларын алырга кирәк иде).
Кәеф бераз бозылды, ләкин озакка бармады. Зөһрә, Илдар килер, дип уйлаган иде. Ләкин ул көнне күренмәде. Башка хатын-кызларны туганнары тәбрикләгәндә, "тәмле ризыклар" тапшырганда, бик аянычлы һәм аянычлы иде, ләкин сиздермәскә тырышты.
Әниләр аш бүлмәсенә чыгып, кран астыннан су эчкәч, ачлык тойгысы бераз басыла төште. Ә ирем икенче көнне дә килмәде. Күрше хатыны, Зөһрәнең ни өчен ашханәгә йөрмәвен белгәч, аңа савыт-саба бирде.
Өченче көнне дус кызы килде, ул Илдар менә берничә көн инде кызы тууын юып исерә, дип хәбәр итте. Моны сизенгән Зөһрәнең йөрәге тагын да катырак кысылды.
Хәтта выписка көнендә дә дә ире айнып җитмәгән. Зөһрәне алырга машинада дустының ире килгән. Зөһрә, кәефе бозылу аркасында сөте бетәр дип куркып, тынычланды. Менә шулай кабатларга ярата торган әбисенең: «Суга таяну мөмкин булмаганча, иргә дә ышаныч юк». Бу әбиләрнең сүзләре шул вакыттан соң аның башында бик нык утырып калган.
"Бары тик балалар гына әтисенең хаталарын кабатламасын иде. Аллаһы Тәгалә аларның күңелләренә ышаныч бирсен, игелекле булсыннар, - дип уйлап алды Зөһрә, үз тормышыннан булган күңелсез вакыйганы исенә төшереп.
З.ТАЛИПОВА